Evita
klik om te vergroten
Hallo allemaal,
Weten jullie nog wel wie ik ben? Vast wel want zo lang ben ik nog niet bij
jullie en uit Spanje weg.
Na een paar logeerpartijen ben ik dan nu eindelijk een dikke week in Frankrijk
en het gaat heel erg goed. Drie mensen, (waarvan 2 mannen maar dat vond ik
eigenlijk helemaal niet zo eng) en een whippet uit Den Haag hebben mij opgehaald
in Gorkum en toen gingen we wel een heel eind rijden. Maar dat was eigenlijk
best leuk, ik had achterin een hele grote plaats voor mezelf en dat was fijn. We
hebben onderweg 2 keer gestopt want ja, je moet natuurlijk nog wel eens wat
doen. Om een uur of 7 waren we dan eindelijk op de plaats van bestemming waar ik
dan ga wonen.
Ik werd direct begroet door 3 soortgenoten die allemaal aan me begonnen te
ruiken, dat heb ik maar even rustig toegelaten want ja dat doen wij nou eenmaal
om te weten te komen hoe of wat.Toen ze uitgeroken waren ging ik maar op het
hondenbed in de hal liggen en vandaar kon ik alles eerst eens rustig gaan
bekijken. Daar liggen de andere ook dikwijls op en nu liggen en slapen we
allemaal bij elkaar. Een paar gaan er in een mand en ik lekker op het bed, soms
alleen en soms met 1 of 2 andere. Gezellig hoor,we liggen dan dicht bij elkaar.
Eten en drinken gaat ook goed, de Franse keuken bevalt me prima, ik krijg 2 keer
per dag wat lekkers. De eerste dagen heb ik niet alles opgegeten, maar nu smaakt
het mij prima, ze doen er volgens mij iets lekkers door want nu eet ik wel alles
op.
Na een paar dagen zijn de mensen, met Pika de Whippet, weer naar Den Haag gegaan
en dat vond ik wel een beetje jammer want ik vond dat vrouwtje wel leuk, ik
begon haar al overal achterna te lopen en zij heeft me zelfs een keer los laten
lopen, nou,toen heb ik wel even laten zien wat ik kan. Dat was wel fijn zo even
heel hard lopen maar ik ben toch uit me zelf weer snel naar haar teruggegaan..
Die andere honden die er zijn kunnen er ook wat van hoor, dat zijn zeker geen
slome dus dat kan best leuk worden als ik eenmaal los mag lopen maar ik denk dat
het nog wel even duurt eer het zover is, ik moet eerst de omgeving goed leren
kennen maar dat lukt me al aardig.
Nu ben ik dan met het vrouwtje waar ik dus bij blijf en dat gaat heel erg goed.
Maken jullie je maar geen zorgen,ik loop haar soms ook al achterna, of ik kijk
vanaf de bank wat ze aan het doen is en ik weet nu ook precies waar het eten
vandaan komt en dat is natuurlijk altijd fijn om te weten..
Ook ben ik ben blij als ik haar zie, dan doe ik maar net als die andere honden,
zwaaien met mijn staart en naar haar toe lopen als ze binnen komt.
Heel soms, als we buiten lopen, schrik ik nog wel eens van een paar geluiden
omdat ik nog niet alles ken, gisteren bijvoorbeeld kwam er een boer met een
tractor op het veld achter het huis en dat vond ik maar raar hoor, maar daar wen
ik wel aan want dat schijnt wel eens meer te gebeuren. Verder is het hier lekker
rustig en daar hou ik wel van, geen herrie van auto's e.d.
's Avonds zitten en liggen we op de bank maar soms is er niet veel plek want die
andere willen er dan ook op en ja 4 honden is een beetje veel op 1 bank. Maar ik
mag meestal met Lani, dat is een whippet, en Donna, de greyhound blijven liggen
en dan komt het vrouwtje ook er bij zitten. De dobermann ligt meestal in haar
mand en dat vindt ze prima.
Ik wilde nog een paar foto's meesturen maar het zijn er maar 2 geworden, met het
vrouwtje uit Den Haag en met mijn vriendinnetjes van hier, maar jullie krijgen
de volgende keer wat meer foto's
Al met al gaat het dus allemaal erg goed, ik ben ook heel zindelijk, ik doe
alles mooi buiten en heb het nu al best naar mijn zin, ik weet nu ook een beetje
hoe de dagindeling hier is want daar moet je natuurlijk ook even aan wennen, dat
is overal weer anders,maar daar heb ik totaal geen problemen mee.
Ik ben erg blij dat het niet voor niks was om een vliegreis en een lange autorit
te maken om hier te komen. Zeg maar tegen de mensen in La Linea dat ik
niet meer terug kom, hoe goed ze ook voor me gezorgd hebben en hun best gedaan
hebben om mij te redden van??? Ik wil daar maar liever niet aan denken wat er
eventueel gebeurd zou zijn.
Ik zie Donna de greyhound op de bank liggen en ik denk dat ik er maar bij ga
liggen dus houd ik nu maar op. En ik hoor dat het vrouwtje ons wat te eten gaat
geven dan ga ik daar ook maar even naar toe om te kijken wat we krijgen.
Alle bekenden, ook in La Linea een poot en liefs van Evita en jullie horen weer
van mij.

