Claire (Izzy)  (klik op foto om te vergroten)

Toen we Izzy op de site zagen, waren we eigenlijk al meteen verkocht. Het was nog even wachten of ze wel met katten kon, wat dat moest nog getest waren. Gelukkig bleek het geen probleem te zijn. 25 januari zou ze aankomen. Vanuit Haarlem ben ik ’s avonds naar Amersfoort gereden om haar op te halen. Het was een raar idee om een hond die je nog nooit in levende lijve ontmoet had, mee te nemen. Gelukkig klikte het goed tussen ons. Zonder problemen kreeg ik haar in de auto. Het grote avontuur kon beginnen.

Thuis gekomen, hebben we haar eerst uit gelaten. Ze had al die tijd nog niets gedaan. En dat zou ze de komende dag ook niet doen. ’s Middags heeft ze alles in huis gedaan. We hebben haar de daaropvolgende dagen zo veel mogelijk uit gelaten. Steeds maar even kort, en dezelfde route, zodat ze aan de omgeving kon wennen. We hadden succes. Ongelukjes in huis kwamen steeds minder en nu doet ze niets meer binnen!

Na de eerste weekjes, heb ik me wel eens afgevraagd of het nou zo’n goed idee was om haar in huis te halen. We vonden haar fantastisch, maar ze was heel erg bang voor onze oudste zoon. Ik vond het zo zielig. Maar met veel geduld en begrip van onze oudste zoon, kwam er langzaam wat meer rust. Izzy is nog steeds bang voor Stefan, maar ze kruipt niet meer weg en nog steeds gaat het (heel) langzaam steeds ietsjes beter tussen die twee.

klik om te vergroten

Izzie is nu 9 maanden bij ons in huis, en het gaat FANTASTISCH! Ze speelt graag met de knuffel (terwijl ze niet eens wist hoe ze moest spelen in het begin), ze kruipt graag dicht tegen je aan (op de bank natuurlijk), als we thuis komen toont ze haar blijdschap. Ze eet goed en is nu mooi op gewicht (als ik naar haar foto’s kijk van in het begin, schrik ik hoe mager ze eigenlijk was).

Ze loopt keurig mee aan de riem en gedraagt zich keurig op straat. Na een paar weken heb ik geprobeerd om haar los te laten lopen. Ergens was het nog wel vroeg, maar ik had er een goed gevoel over. Gewapend met een paar lekkere stukken worst om haar te lokken zijn we naar het strand gegaan. Het moment dat ze los ging, was spannend. Maar ook dat ging super. Ze hield mij goed in de gaten, en als ik haar riep kwam ze meteen naar mij toe. En dat werd natuurlijk beloond met een lekker stukje worst.

Sinds begin juni heeft ze er een maatje bij gekregen. Een Hongaarse windhond. Izzy is als een soort moeder voor hem. Ze corrigeert hem waar nodig, en spelen graag met elkaar. Af en toe racen ze als een wervelwind door het huis heen. Ik kan daar zo van genieten als ik zie hoe leuk Izzy dit vind. Samen over het strand racen is hun grootste hobby. Het is ook een prachtgezicht om te zien hoe vrij ze dan zijn.

Izzy is een lot uit de loterij voor ons en we zouden niet meer zonder haar kunnen.

Groetjes