Grize (Nola) (klik op foto om te vergroten)

Lees hier de belevenissen van NOLA bij haar nieuwe familie!!

Hallo, ik ben Nola. Op 13 maart ben ik vanuit Spanje naar Nederland gekomen. wat een koud nat land was het. Momenteel valt het erg mee want ik ga elke dag in de zon liggen baden. De eerste dagen was het niet zo leuk, ik was bang wist niet wat ik van die andere twee honden kon verwachten en heb mij verstopt in een hok boven op de schoenen van het vrouwtje en heb voor de zekerheid ook maar wat kleding van haar erbij gelegd. Mijn twee vriendinnen ja het zijn vriendinnen geworden zijn een Ierse Wolfshond en een Galga, de Ier heet Abby en mijn jaag maatje heet Caia. Die laatste daar let ik erg op want die durft een hoop, daar kan ik nog veel van leren. Stelen gezamenlijk, ik klim nog erg goed en zij kan mij buiten al haar paadjes en plekjes tonen, dat gaat hartstikke goed. Als wij loslopen dan krijgen wij een korf om dan blijft het konijnen en hazenbestand op peil (zegt het vrouwtje), ha, ha, geloof het maar we doen samen vreselijk ons best, we zien konijnen maar door dat suffe ding kunnen wij ze niet pakken.

klik om te vergroten

Het eten vond ik in het begin echt niet te vreten. Wat moet je nu met een bak vol met stokjes en kauwen dat ik er op moest, neen niets voor mij. De straat daar probeerde ik allerlei lekkers te vinden, maar heel raar dat mocht niet. De eerste veertien dagen heb ik het volgehouden niet eten, gewoon niet doen. Maar dan pakte mijn vrouwtje het eten zelf en deed het gewoon in mijn bekkie, nou ja dan moet je toch wel, en dat tweemaal daags. Nou heb ik het opgegeven en eet gewoon wat mij voorgezet wordt. Ik heb ook een leuk grapje bedacht, als ik iets krijg wat ik niet ken, druk ik met mijn neus tegen haar hand en dan duwt zij het onder mijn lip dan keur ik het, ik spuug het uit of ik eet het op. Leuk he, das samenwerken.
Het hok heb ik na een paar dagen maar verlaten want ik voelde mij toch wel erg alleen, ik vond een heerlijke plek met een dikke schapenvacht en daar lig ik nu vaak. Ook volg ik de rest naar de slaapkamer want als het donker wordt dan gaan wij daar met zijn allen heen en gaan heerlijk slapen. Ik krijg een deken als ik koude voetjes heb en kruip dan helemaal weg.

Ik heb vreselijk moeten wennen aan alle honden die hier in de grote stad (Rotterdam) rondlopen, ik ging heel hard blaffen als ik een hond zag, want ik dacht als ik begin, dan durven zij mij niet aan te vallen. Nu heb ik dat niet meer en mijn grote maat de Ier die gaat alvast vooruit om de hond te vertellen dat zij de baas is en dat ik bij haar hoor, dat begrijpen zij en laten mij met rust. Desnoods ga ik achter het vrouwtje staan en vertel zelf ook nog dat ze mij niet zomaar kunnen benaderen.

Ik heb een hele hoop vrienden, als het vrouwtje werkt dan ga ik naar vrienden van ons. Daar wonen Mar en Walter en die hebben ook kids en een hele hoop honden. Ieren, Galga's een Antwerpense dame en de man een Italiaantje van 10 jaar oud. Dan kan ik ook bijpraten met Fara dat is een oude dame van zeker acht die gelijk met mij uit Spanje is gekomen. Eigenlijk heb ik twee huizen waar ik het heerlijk naar mijn zin heb. We zijn ook al een week op vakantie geweest naar een huisje in een bos dat was heerlijk, wel vreselijk veel lopen en buiten bij het huis gingen wij aan de lange lijn en konden dan toch nog lekker overal liggen.
Lichamelijk voel ik mij helemaal goed, al mijn wonden zijn genezen en er zijn nog zeker vijf hagelkorrels uit mijn lijf gehaald, ik ben dikker geworden. In mijn koppie komt het allemaal goed want ik merk dat ik niet meer bang hoeft te zijn, eigenlijk kan ik genieten van het leven. Ik hoop jullie allemaal binnenkort te zien en ik laat zeker nog van mij horen.

Lieve poot van Nola en groetjes van Abby en Caia.